Harrie Blommesteijn “Oh What a Paradise it Seems” 25.01-16.02.2019

November 16, 2018 8:50 pm Published by

Oh What a Paradise it Seems

by

Harrie Blommesteijn

25 January through 16 February 2019

Opening: Friday January 25th 2019 at Gallery WM, Elandsgracht 35, 1016TN, Amsterdam

De Nederlandse fotograaf Harrie Blommesteijn (“Flowerstone”) kijkt met een bijna melancholieke blik naar onze wereld, een wereld waarin de mensheid droomt en omhoogkijkt kijkt naar de sterren maar vaak genoeg weer lijkt te eindigen in de goot.

Zijn werk maakt hij onder het overkoepelend  thema  “The World is As You Dream It’, verwijzend naar de gedachte bij onder meer de Sjamanen dat alles dat we om ons heen zien, heel deze wereld,  een onderdeel en misschien ook wel een afspiegeling van onszelf is en we er dus ook persoonlijk voor verantwoordelijk zijn, hoe machteloos dat soms ook maakt. Alles wat we doen is van invloed op ons bestaan, onze wereld, ons eigen leven.

We dromen als mensheid altijd van een wereld die beter is dan de huidige, hopen we dat we ooit in staat zijn om zo’n bijna utopische wereld te realiseren terwijl we ons tegelijkertijd realiseren dat we telkens weer teruggeworpen worden, een soort Sysiphus arbeid bijna.
Die gedachte vertaalt Blommesteijn in zijn werk op meerdere manieren. Zijn beelden zijn intuïtief, vaak impressionistisch en blurred, misschien ook wel om de hardheid van de werkelijkheid wat te verzachten maar meer nog om de toeschouwer de ruimte te geven en uit te dagen om een eigen beeld te vormen, een eigen verhaal te bedenken.
Misschien ook wel wil hij op die manier het besef te geven dat we zelf iets construeren, dat er geen scherpe werkelijkheid is, geen absolute waarheid.

De laatste jaren worden zijn beelden meer concreet , toont hij ons beelden die minder ‘vaag’ zijn maar daardoor op een andere manier tot nadenken stemmen. Hij toont zijn beelden veelal in de vorm van een installatie en gebruikt video en objecten en de ruimte om een verhaal te vertellen.

In de tentoonstelling ‘Oh What a Paradise it Seems’  is een deel te zien van de installatie, ‘Hope and Dreams’ met beelden van de mensen die naar de lancering van de Apollo 11 keken, handenwringend, juichend, Het was een periode dat de mensheid ook graag wilde ontsnappen aan een wereld die turbulent was, een tijd waarin de Vietnam oorlog diepe sporen trok en Martin Luther King en Kennedy werden vermoord. De vraag die zijn beelden en installatie opriep was ” zijn we wat opgeschoten sinds die tijd?

In deze nieuwe tentoonstelling roept hij opnieuw die vraag op, nu versterkt door het hekwerk dat de doorgang naar die ‘Hope and Dreams’ secuur afgrendelt, als symbool bijna voor de toenemende begrenzing in een wereld die eerder nog vrij en open leek te worden.

Het recente werk uit 2016 dat we hier tonen en waarin hij ons meeneemt naar de herinneringen aan het Berlijn van 1936 versterkt dat gevoel van melancholie, van het streven naar schoonheid en vooruitgang en het falen.

De Olympische Spelen in Berlijn aan de vooravond van WW II waren een markant moment, met Jesse Owens als grote ster en misschien wel een van de meest markante sporters aller tijden.
Het Olympisch Dorp waarin de atleten werden gehuisvest en konden trainen  is nu een monument van die tijd maar ook een monument van de vergankelijkheid van glorie, de vergankelijkheid van onschuld en de harde hand van de geschiedenis.

Het zijn ontroerende beelden om te zien waar Owens sliep en waar hij kon douchen, zeker in deze tijd waarin atleten tot de rijken ter wereld behoren en er 100 miljoen of meer wordt betaald voor een sporter. Fascinerend zijn ook de beelden van de onbevangenheid uit die tijd, nu als posters weer  aanwezig in een kaal en uitgewoond Olympisch dorp waar in het verdeelde Berlijn decennia lang de Russen de eigenaar waren. Even zo schrijnend zijn de beelden van de Beeltizer-Heilstätten, de ruines van een sanatorium die de geschiedenis vertellen van een roerig verleden.

‘Oh What a Paradise it Seems’ is een verwijzing naar een novelle van John Cheever.

Tags: